استغاثه حضرت آدم (ع) درمقام اعتراف به ترک اولی:

قالا ربنا ظلمنا انفسنا وان لم تغفرلنا وترحمنا لنکونن من الخاسرین(الاعراف / 23)

گفتند : خدایا ما دربرخویش ستم کردیم واگرتومارانبخشی وبه ما رحمت ورأفت نفرمایی اززیانکاران خواهیم بود.

پیروی ازفرامین حیاتبخش امامان معصوم(ع) درصورتی محقق می شود که پیوندعاطفی ودرونی باآنان برقرارشودواین پیوندمعنوی با شناخت کمالات وجودی آن گرامیان دوام می یابددراین نوشتاربادوویژگی امام حسین(ع) یعنی ((سخاوت واحسان))و((تربیت شایسته)) آشنامی شویم:

روز24 ذی الحجه یکی از زیباترین خاطرات را در فرهنگ شیعه به یاد می آورد، روزی که امیر مومنان علی (ع) با ایثار انگشتر خویش در حال نماز به یک نیازمند، گوی سبقت را از مسلمانان حاضر در مسجد ربود و شایسته تجلیل و تقدیر حضرت حق قرار گرفت و به دریافت مدال آیه ولایت از سوی پیک وحی مفتخر گردید.

خلوت زمينه تفكر

اعمال ظاهری : خلوت، صمت (سكوت)،جوع (گرسنگی) ، سحرخيزی

اعمال باطنی : توكل ، صبر ، همت (عزيمت) ، صدق

خلوت بهترين زمينه تفكر است واگر خوراك درست برای تفكر يافت نشود ، نه تنها مفيد نيست كه مضر هم خواهد بود.

آزادی همچون عدالت یکی از آرمانهای بشری است به طوری که غالبا یکی از اهداف نهضت های اجتماعی و انقلابهای سیاسی بوده است . این لفظ در طول زمان و به ویژه دوران معاصر معنا و مفهومی پیدا کرده است که با مفهوم گذشته خود چندان تناسب سنخیتی ندارد. آزادی در گذشته به مفهوم رهایی از سلطه بیگانگان و یا رهایی از هوای نفس بود.آزادی به مفهوم جدید که غالبا با دمکراسی مترادف انگاشته میشود ، اکنون به یکی از اساسی ترین و بدیهی ترین قواعد و اصول اجتماعی و سیاسی درآمده است . و هیچ مکتب و نظامی یافت نمی شود که آن را محترم نشمارد، و مدعی تحقق آن نباشد.

بازشناسي جريان كربلا و نگاه ژرف و عميق به اين برهه سرنوشت ساز تاريخ اسلام ضرورتي است براي شيعيان مخلص و مسئوليت شناس، خصوصا مبلغان دين، كه از سويي وظيفه شناخت معرف ديني را بر دوش داشته و از سوي ديگر نشر و گسترش اسلام ناب محمدي (ع) بر عهده آنان است.

در سال 212 هجری، نیمه ذی حجه، در اطراف مدینه، در محلی به نام «صریا» ستاره دیگری از نسل پاک رسول گرامی اسلام صلی الله علیه واله در آسمان امامت و ولایت طلوع کرد و با نورانیت مَقَدم خویش، قلب پدر و شیعیان را پر از نشاط نمود.

بعضي از مقتل‌نگاران و روضه خوانان، سخنان بسياري را به امام حسين (عليه‌السلام) و ديگر معصومين نسبت داده‌اند كه هرگز سند و مدركي براي آنها نمي‌توان يافت. بعضي از آن سخنان با اينكه غيرمستند و جعلي‌اند و محققان، آنها را رد كرده‌اند، بسيار مشهور و متداول نيز هستند و از آنجا كه مقبوليت عام يافته‌اند، برخي پژوهشگران و نويسندگان بنام معاصر نيز آنها را مسلم الصدور پنداشته، بدون تأمل و تحقيق، در آثار خود به عنوان سخني از سخنان معصومين (عليه السلام) آورده‌اند. در اين نوشته به برخي از اين سخنان كه مرتبط با محرم، عاشورا و امام حسين (عليه‌السلام) است، اشاره مي‌شود.