اوقات شرعی

تقویم

 
پنجشنبه
1393
آبان
1
 

جستجو

ترجمه سایت

آمار سایت


مناجات عاشقانه امام حسین(ع)
نوشته شده توسط محمد علی محسن زاده   
دوشنبه ، 22 آبان 1391 ، 22:45


دعا رمزی بین عاشق و معشوق است، هر زمانی انسان می‏خواهد، با خدای خویش سخن بگوید، دعا بخواند، و اگر خواهان شنیدن کلام الهی و دوستدار صحبت کردن معشوق خویش است، قرآن بخواند. لذا در زندگی انبیاء و ائمه‏علیهم السلام تلاوت آیات و دعا خواندن جایگاه ویژه‏ایی دارد.

حضرت امام حسین علیه السلام در حساسترین لحظات دست مناجات را بلند کرد و فرمود: «اَللَّهُمَّ اَنْتَ ثَقْتَیِ فِی کُلِّ کَربٍ وَ اَنتَ رَجآئی فِی کُلِّ شِدَّةٍ وَ اَنْتَ فِی کُلِّ اَمْرٍ نَزّلَ بِی ثِقَةٌ وَعِدَةٌ؛ " 1 " خدایا، تو اطمینان و تکیه گاه من در همه سختی‏ها هستی، و تو امید من در همه مشکلات و گرفتاریها هستی و تو در هر پیش آمدی از اموری که به من فرود می‏آید، وسیله اعتماد و پناه من هستی».

حضرت امام حسین علیه السلام وقتی که به زمین کربلا رسید، همه فرزندان و برادران و اهل بیت را جمع نمود. سپس به آنها نظری نمود، ساعتی اشک ریخت، و فرمود: «اَلّلهُمَّ اِنَّا عِتْرَةُ نَبِیِکَ مُحَمَّدٍ وَ قَدْ اُزْعِجْنَا وَ طُرِدْنا، وَ اُخْرِجْنا عَنْ حَرَمِ جَدِّنا، وَ تَعَدَّتْ بَنُواُمَیَّةِ عَلَیْنا اَللَّهُمَّ فَخُذْ لَنا بِحَقِّنَا، وَ انْصُرنَا عَلَی القَومِ الکَافِریِن؛ " 2 " خدایا! ما عترت پیامبر تو حضرت محمد صلی الله علیه وآله وسلم هستیم، ما به زحمت افتادیم و از دیارمان طرد شدیم و از حرم جدمان خارج شدیم، و بنی امیه برما ستم نمودند، خدایا! حق ما را از آن‏ها بگیر، و ما را بر گروه کافر یاری فرما».

جمله‏ای از دعای عرفه حضرت، «اَللَّهُمَّ اجْعَلْنِی اَخْشاکَ کَاَنّی اَراکَ وَ اَسْعِدْنی بِتَقْویکَ وَ لا تُشْقِنی بِمَعْصِیَتِکَ وَ خِرْلی فِی قَضآئِک وَ بارِکْ لی فی قَدَرِکَ؛ " 3 " خدایا! قرار بده مرا که از تو بترسم، مثل کسی که او را می‏بینم و مرا با نافرمانی خود به شقاوت و پستی نیانداز و خوبی‏ها را در حکم خویش برای من قرار بده و برکت را در تقدیرت برایم مقدر فرما».

«اَللَّهُمَّ اجْعَلْ غِنَایَ فِی نَفْسی وَ الیَقینَ فِی قَلْبِی وَ الأِخْلاصَ فِی عَمَلِی وَ النُّورَ فِی بَصَری وَ البَصیِرَةَ فِی دینی وَ مَتِّعْنی بِجَوارِحِی وَ اجْعَلْ سَمْعی وَ بَصَرِیَ الوارِثَیْنَ مِنّی وَ انْصُرْنی عَلی مَن ظَلَمْتِی؛ " 4 " خدایا! قرار بده بی‏نیازی در وجودم و یقین را در دلم و اخلاص را در کارهایم، و نور را در چشمم و شناخت و شعور در دینم و با اعضای بدنم مرا بهره‏مند فرما و گوش و چشمم را دو وارث من قرار بده و مرا بر کسانی که به من ستم می‏نمایند یاری فرما».

داستان

«حاتِم اَصَمّ» از عابدان وارسته و مخلص بود. یکی از مسلمین به نام «عُصام بن یوسف» نزد او آمد و از روی اعتراض به او گفت: تو چگونه نماز می‏خوانی؟

حاتم گفت: هنگامی که وقت نماز فرا می‏رسد، برمی‏خیزم، وضوی ظاهری و وضوی باطنی می‏گیرم.

عصام گفت: «وضوی باطنی چگونه است؟»

حاتم گفت: «در وضوی ظاهر، اعضای وضو را با آب می‏شویم. اما در وضوی باطن، آن اعضاء را با هفت خصلت می‏شویم: 1) توبه، 2) پشیمانی از گناهان سابق، 3) ترک دلبستگی به دنیا، 4) ترک تعریف و ستایش مخلوقات، 5) ترک ریاست مادی 6) ترک کینه، 7) ترک حسادت. سپس به مسجد می‏روم و آماده نماز می‏شوم. در حالی که کعبه را پیش رو می‏بینم و خود را در برابر خدای بزرگ یکپارچه محتاج می‏نگرم. گویی در محضر خدا هستم، بهشت را در طرف راست و دوزخ را در طرف چپ و عزرائیل را پشت سر خود مشاهده می‏کنم و گویی پاهایم روی پل صراط قرار گرفته است و این نماز، آخرین نماز من است؛ سپس نیت می‏کنم و تکبیر پاک می‏گویم و حمد و سوره را با تفکر و تأمل می‏خوانم؛ آنگاه رکوع را با تواضع و خشوع انجام می‏دهم و سپس سجده را با تضرع و زاری بجا می‏آورم و تشهد را با امید می‏خوانم و سلام نماز را با اخلاص می‏گویم. مدت سی سال است، که نماز من این گونه است».

عصام به حاتم گفت: «این گونه نماز خواندن را شخصی غیر از تو نمی‏تواند انجام دهد.»

سپس گریه سختی کرد و از خدا خواست، که چنین حالت عبادت را به او عنایت کند. " 5 ".

پیام‏ها

1. دعا راه ارتباط مخلوق با خالق است.

2. دعا وسیله آرامش روحی و جسمی و یک نوع امیدواری در میان همه ناامیدی‏ها به رحمت بیکران الهی است.

3. همه انسان در هر مرتبه‏ایی از کمالات انسانی باشند. نیاز به مناجات‏و نجوا گری در محضر الهی دارند.

4. هر چه انسان در معرفت و شناخت بالاتر باشد. مناجات و عشق بازی او در خلوت شب و دل بیشتر می‏باشد.

5. دعا از سیره مستمره همه انبیاء و ائمه علیهم السلام اولیاء و خاصان درگاه الهی و همه مردم با ایمان می‏باشد.

«اِلهی اَذِقْنی حَلاوَةَ ذِکْرِک؛ خدایا شیرینی یادت را به ذائقه من بچشان».

اهداف قیام حسینی

حضرت امام حسین علیه السلام اهداف قیام خویش را بوسیله نامه‏ائی به بزرگان بصره نوشت و آن‏ها را جهت یاری خویش فرا خواند: «مِنَ الحُسَینِ بنِ عَلِیٍّ علیه السلام الی مالِکِ بْنِ مِسمَعٍ، وَ الاَحْنَفِ بْنِ قَیْسٍ، وَ المُنْذِرِبْنِ جاروُدٍ، وَ مَسْعُودِ بنِ عَمْرٍو وَ قَیسِ بنِ الهَیتِم. سَلامٌ عَلَیکُم، اَمَّا بَعدُ فَاِنِّی اَدْعُوکُم اِلی اِحْیآءِ مَعالِمَ الْحَقَّ وَ اِماتَة البِدَعِ، فَاِنْ تُجیبُوا تَهْتَدُوا سُبُلَ الرَّشادِ». " 6 " درود بر شما، اما بعد، به درستی که من شما را به جهت زنده کردن پایه‏های دین و مرگ و نابودی بدعت هایی (که گذشتگان پایه‏گزاری نمودند، دعوت می‏نمایم). اگر اجابت نمودید، به راه رشد هدایت شده‏اید».

حضرت امام حسین علیه السلام در نامه‏ائی به برادرش محمد حنیفه بعد از شهادت به توحید و رسالت حضرت خاتم الانبیاء صلی الله علیه وآله وسلم و شهادت به حقانیت بهشت و جهنم و خارج شدن از قبرها و آمدن قیامت نوشت:«وَ اِنّی لَم اَخرُجْ اَشَراً و لا بَطَراً وَ لا مُفسِداً وَ لا ظالِماً و اِنَّما خَرَجتُ لِطَلبِ الاِصلاحِ فِی اُمَّةِ جَدّی، وَ شیعَة اَبی عَلیّ بن ابیطالب اَن آمَرَ بِالمَعرُوف وَ اَنْهی عَنِ المُنْکَرِ وَ اَسیرُ بَسیرَةِ جَدّی وَ اَبی؛ " 7" به درستی که من به عنوان شرارت و سرکشی و فساد نمودن و ظلم کردن از [مدینة الرسول خارج نشدم. همانا به درستی که برای طلب اصلاح در امت جدم و شیعیان پدرم علی بن ابیطالب‏علیه السلام خارج شدم، برای این که امر به معروف و نهی از منکر نمایم. و در مسیر و روش جدم و پدرم حرکت کنم».

در ادامه حضرت فرمود: «فَمَنْ قَبِلَنی بِقَبُولِ الْحَقِّ فَاللَّهُ اَوْلی بِالْحَقِّ، وَ مَنْ رَدَّ عَلَیَّ هذا اَصْبِرُ حَتّی یَقْضی اللَّهُ بَیْنی وَ بَیْنَ الْقَومِ بِالْحَقِّ وَ هُوَ خَیْرُ الحاکِمینَ؛ " 8 " پس کسی که از من پذیرفت با پذیرفتن حق [مطلوب حاصل شده] پس خداوند سزاوارتر به حق است و کسی که بر علیه من [مطالب را] رد کند. من صبر می‏کنم تا خداوند بین من و قومم به حق قضاوت نماید. و او بهترین حکم کنندگان است».

حضرت علی علیه السلام، امیر بیان، اهداف قیام را این گونه بیان می‏نماید: «اَللهُمَّ اِنَّکَ تَعلَمُ اَنَّهُ لَمْ یَکُنِ الّذی کَانَ مِنّا تَنافُسَاً فی سُلطانٍ و لا اِلِتمَاسُ شئٍ مِن فُضُولِ الحُطَامِ؛ " 9 " خدایا به درستی که می‏دانی، از جانب ما اشتیاقی به سلطنت و حکومت نمی‏باشد و ما در خواستی برای چیزی از بهره‏های دنیا نداریم». حضرت علی علیه السلام در ادامه بیانات خویش می‏فرماید: «وَ لکِن لِبَزِزَ المَعالِمَ مِن دینِکَ وَ نُظهِرَ الاِصلاحَ فِی بِلادِکَ فَیَأمَنَ المَظلُومُونَ مِن عِبادِکَ وَ تُقَامَ المُعَطَّلَةُ مِن حُدُودِکَ؛ " 10" قیام برای این که پایه‏های دین تو (ای خدا) آشکار شود و اصلاح را در شهرهای تو ظاهر نماییم، تا ستمدیدگان از بندگان تو در امان باشند و حدود و احکام تو تعطیل نگردد».

آری این‏ها بیان اهداف نهضت علوی و حسینی بود. که در جهت اصلاح جامعه و زدودن مفاسد اجتماعی و حاکم نمودن اخلاق زیبای انسانی، نجات دادن محرومین و مظلومین از زیر ستم و چکمه ظالمین و زنده نمودن حدود الهی و دینی و ریشه کن کردن رفتارها و کارهای حرام شرعی و عقلی و عرفی، همه این‏ها در جهت تحقق آرمان‏های رسالت حسینی و علوی می‏باشند.
پی‏ نوشت‏ها:

1- بحارالانوار، ج 91، ص 211

2- بحارالانوار، ج 44، ص 382

3- بحارالانوار، ج 95، ص 218

4- بحارالانوار، ج 95، ص 218

5- داستان دوستان، ج 3، ص 210

6- نهج الشهاده، ص 276

7- بحارالانوار، ج 44، ص 328

8- بحار الانوار، ج 44، ص 330

9- بحار، ج 67، ص 79

10- نهج البلاغه، صبحی صالح، خ 131

 

افزودن نظر


کد امنیتی
تصویر جدید