مهمترین برنامه مبارزه با شرک

مهمترين برنامه مبارزه با شرك

قرآن كريم به عامه مؤمنين و مسلمين دستور به بازگشت و تقوى و پرهيزكارى مى‏دهد، كه جامع همه او امر و نواهى خداى متعال است و بر نماز تكيه مى‏كند، چرا كه نماز در تمام ابعادش مهمترين برنامه مبارزه با شرك و مؤثرترين وسيله تقويت پايه‏هاى توحيد و ايمان به خداست، در اين زمينه مى‏فرمايد: «مُنِيبيِنَ اِلَيْهِ وَاتَّقُوهُ وَ اَقِيمُوالصَّلوةَ وَ لا تَكُونُوا مِنَ الْمُشْرِكِينَ(۱)» به سوى او بازگشت كنيد و از او بپرهيزيد و نماز را بر پا داريد و از مشركان نباشيد.

در نماز انتخاب راه و روش مطرح است

عموما افراد هم كيش و هم مسلك در زير يك پرچم يا رياست يك فرد دور هم جمع مى‏شوند، در اقامه نماز جماعت نيز چنين است، افرادى كه فردى را به عنوان امام جماعت خويش انتخاب مى‏كنند، در واقع راه وروش مسلك او را تبليغ كرده و خود نيز عملاً آن را پذيرفته‏اند.

از امام صادقروايت شده كه در نماز به سه كس اقتدا نكنيد، وقتى اين روايت را مورد دقت نظر قرار مى‏دهيم، چهار راه و طريق را به ما نشان مى‏دهد كه عبارتند از:

اول: راه و طريقى كه انسان نمى‏داند به كجا مى‏رود.

دوم: راه و طريقى كه به خاطر افراط و زياده‏روى از صراط مستقيم منصرف گشته است.

سوم: راه و طريقى كه به خاطر تفريط و كوتاهى از طريق حق به انحراف كشيده شده است.


۱- سوره روم آيه ۳۱

(۳۴)


چهارم: همان صراط مستقيم است و لذا بايد به امام جماعتى اقتدا نمود كه انسان را به صراط مستقيم هدايت كند.

«عن ابى عبدالله عليه‏السلام: قال: ثَلاثَةٌ لايُصَلِّى خِلْفَهُمْ اَلْمَجْهَولَ وَ الْغَالَى وَ اِنْ كَانَ يَقُولُ بِقَوْلِكَ وَ الْمُتَجَاهِرُ بِالفِسْقِ وِ اِنْ كَانَ مُقْتَصِدَا(۱)» اقتدا به سه تن در نماز جايز نمى‏باشد.

اول: آنكه مجهول الحال باشد و ندانى چه راه و مسلكى دارد.

دوم: آنكه براى پيشوايان صفات خدائى قائل باشد، اگر چه پيرو مذهب جعفرى باشد.

سوم: آنكه آشكارا فسق ورزد اگر چه از عقيده سالمى برخوردار باشد و غالى يا بدبين به پيشوايان مذهبى باشد.

در مسجدى كه امام جماعت آن در برابر خط ولايت است نماز نگذاريد

امام صادقفرمود: علىاز نمازگزاردن در پنج مسجد از مساجد كوفه نهى فرمود، كه عبارت بودند از: مسجد شعث، جرير، سماك، شبث و تيم و هر گاه حضرت از كنار مسجد تيم مى‏گذشت، مى‏فرمود. اين بقعه تيم است و مقصود آن حضرت اين بود كه اين مسجد را براى ضديت با وى ساخته‏اند، تا در مقابل مسجدى كه علىدر آن نماز مى‏گزارد، اجتماع كرده و آشوب برپا سازند(۲).

گفته شده است، مسجد ثقيف و مسجد اشعث‏بن قيس كندى داراى مناره‏اى بوده كه پيوسته علىرا بر آن ناسزا و دشنام مى‏داده‏اند.


۱- ترجمه خصال صدوق، ج ۲، ص ۱۲۲٫

۲- ترجمه خصال صدوق، ج ۱، ص ۲۴۳٫

(۳۵)


البته واضح است كه نهى از اينگونه مساجد مختص به آن زمان نبوده و اختصاص به پنج مسجد مذكور در كوفه نداشته، بلكه هر مسجدى كه در آن در برابر ولايت و رهبرى نظام اسلامى جبهه‏گيرى شود، مسجد نبوده و شايستگى اقامه نماز جماعت را نيز ندارد، كما اينكه در زمان پيامبر، منافقين مسجدى را بنا كردند، خداوند آن مسجد را ضرار ناميد و دستور تخريب آن را بدست پيامبرصادر فرمود

 


جستجو