حقيقت و روح نماز

حقيقت نمـاز

نماز حقيقتى است كه شريعت اسلام آن را از امور مختلف به تصوير كشيده و انسان را به اقامه آن مكلف نموده است، كه عبارت از: روح نماز، نيت، قرب، اخلاص و حضور قلب مى‏باشد نيت، قيام، تكبيرة‏الاحرام، ركوع و سجود از اركان آن به شمار رفته و قرائت، ذكر، تشهد، سلام، ترتيب و پى‏درپى انجام دادن افعال نماز از واجبات ديگر آن به شمار مى‏روند، هر كدام ازاين موارد اگر عمدا ترك شود، نماز باطل خواهد بود و علاوه بر اين در اركان نماز اگر سهوا هم ترك شود، نماز باطل مى‏شود.


۱- نهج‏الفصاحة ح ۱۸۷۴

۲- نهج‏الفصاحه ح ۱۸۷۵

۳- نهج‏الفصاحة ح ۱۸۷۶

۴- نهج‏الفصاحه ح ۱۸۷۷

۵- نهج‏الفصاحة حديث ۳۰۷۵

۶- بحارالانوار، ج ۸۲، ص ۲۲۳

(۹)


اعمال مستحبى از نماز و آنچه در حين نماز و بعد از آن به جا آورده مى‏شود، موجب كمال نماز مى‏گردد، خصوصا حضور قلب در نماز كه حلقه وصل بين عابد و معبود مى‏باشد.

نماز هديه‏اى است كه انسان نمازگزار به بارگاه خداوند تبارك و تعالى به منظور تقرب جستن به او تقديم مى‏دارد، تا در سراى آخرت از آن بهره‏مند شود. لذا لازم است تمام و كمال به جاى آورده شود، يك قسم از مسائل نماز در فقه از آن بحث شده كه نمازگزار بايد آنها را فراگرفته و عمل نمايد كه همان احكام صورى و ظاهرى نماز است و قسم ديگر كه معانى و باطن نماز بشمار مى‏رود، مواردى است كه به اختصار به بيان آن مى‏پردازيم، مواردى كه به منزله روح و حقيقت نماز است و مى‏توان آن را در هفت مورد بيان نمود.

موارد هفتگانه حقيقت و روح نماز

اول خلوص نيت

نمازگزار بايد با اخلاص و قصد تقرب به خداوند متعال نماز را به جاى آورد و از هر گونه ريا و خود نمائى بپرهيزد. لذا عمل خالص به عملى گفته مى‏شود كه مقبول خداوند متعال باشد و بواسطه انجام آن خداوند، از انسان خشنود شود، كه مرتبه بالاى آن يقين و پائين‏ترين مرتبه آن براى انسان اين است كه از گناه و معصيت خود را حفظ كند.


جستجو